دسته
وبلاگهاي برگزيده
ارتباطات
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 0
تعداد نوشته ها : 2594
تعداد نظرات : 825
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان
ناگفته های جهرمی از دولت احمدی نژاد
گفت و گوی خبر با وزیر کار دولت نهم

ناگفته های جهرمی از دولت احمدی نژاد

محمد جهرمی از دلایل خروج از دولت احمدی نژاد و انتقادهایش به این دولت می گوید.

 

علی حق ـ سیدابراهیم علیزاده: «من مصاحبه نمی‌کنم.» این اولین جمله وزیر کار سابق دولت بعد از حضور در اتاقش است که عنوان می‌کند. او که این روزها عزلت‌نشینی را در پیش گرفته است و شاید هم انتظار برای پستی جدید. مردی که هرچند چهار سال سیاست نقد در مقابل رئیس دولت و کابینه را داشت اما نتوانست در روز تودیع حرفش را بزند و تاکنون نیز هرچند فرصتی برای سخن گفتن نداشته اما مصاحبه کردن را هم به سختی می‌پذیرد. محمد جهرمی این روزها در طبقه چهارم ساختمان پزشکانی که سنگ‌های زردرنگ تزیینی‌اش با انبوهی از تابلوهای نام‌های پزشکان مختلف آن را احاطه کرده‌اند فعالیت می‌کند. ساختمانی با نام پارسه که میزبان دفتر کوچکش به بهانه جمعیت کارآفرینان است.

 

وزیر کار دولت نهم از آن ساختمان 10 طبقه‌ای وزارتخانه حالا به جز خودش، مدیرکل بیمه بیکاری سابق و مدیر دفتر او و محافظ دوران وزارتش را هم به این دفتر آورده است. شاید دفتری در قطع کوچک آن دفتر بزرگ و مجلل وزارتخانه که آن جا هم رنگ زرد بر هر رنگی در دکوراسیون اتاق غلبه داشت. مقایسه این دفتر کوچک جهرمی با آن دفتر وزارتخانه‌اش کار سختی است اما آن چه مشترک است، تسبیح در دست داشتن جهرمی، پوشیدن پیراهن یقه بسته او که هرگز دگمه آخر را باز نمی‌گذارد، به همراه دمپایی راحتی و خوردن آب جوش با آبلیمو به جای چای عادت‌های گذشته‌اش هم بودند.

او که نمی‌خواست سخن بگوید به هر حال آرام آرام گفت؛ از فعالیت حال حاضرش تا شروط برای وزیرشدنش که محقق نشدند. از دیدگاهش در مورد اعتصاب و سندیکا و نقدینگی گرفته تا اختلافاتش در کابینه.

جهرمی در مورد علت انصراف ایران از ریاست اجلاس امسال سازمان بین‌المللی کار و حرف‌هایی که در مورد نامشخص بودن سرنوشت بودجه بن‌های کارگری در وزارت کار دولت نهم این روزها مطرح هستند هم که تاکنون به صورت شفاف توضیحاتی نداده بود سخن گفت و از اینها مهمتر دیدگاه و آخرین اطلاعاتش در مورد اصلاح قانون کار را هم مطرح کرد.

انتقاد از واردات بی‌رویه و توجه نکردن به اعتراض‌هایش به دلیل اینکه برخی از وزرا از کلاس درس به وزارت رسیده بودند، در کنار برخی سیاست‌های دولت از جمله توزیع رایگان سیب‌زمینی و اثر آنچنانی نداشتن سفرهای استانی نیز از جمله ناگفته‌های دیگر مانده در دل وزیر کار دولت نهم بود.

*آقای جهرمی چرا این جا، در تهران و طبقه چهارم یک ساختمان پزشکان؟ چرا به جهرم نرفتید؟ ما شنیده بودیم قبل از وزارت هم شما کارخانه‌ای در جهرم داشتید؟

اگر کارخانه داشتم، برای شما. شما اگر کارخانه‌ای با نام من پیدا کردی برای خودت.

*مدیرعاملی بانک صادرات چه شد؟

به من می‌خورد بانکی باشم؟

*اینجا همان دفتر جمعیت کارآفرینان است؟

بله. در این جا در قالب یک NGOدر حال انجام دادن یکسری اقدامات برای خدمت به تولید کشور هستیم.

(به صدا درآمدن صدای موبایل جهرمی برای لحظاتی مصاحبه را قطع می‌کند. آن طرف خط، یکی از اعضای اتاق بازرگانی بود که می‌خواست به دیدار او بیاید و همین وقفه منجر شد باز او به یادآورد که نمی‌خواست مصاحبه کند، اما همچنان ادامه داد. . . )

*آقای جهرمی، مجوز از چه زمانی گرفته بودید؟

مجوز را در زمان وزارت کار که هیأت مؤسس جمعیت مشخص شده بود از وزارت کشور گرفتیم.

*می‌خواهم به مراسم تودیع شما اشاره کنم و آن فردی که نظم جلسه را برهم زد. . .

شنیدم شما فرستادید (با خنده) البته از حرکت ایشان بنده چیزی به دل نگرفتم.

*مسئله این است که به هرحال آن فرد موجب شد شما در مراسم تودیع خودتان حرف نزنید. آیا اکنون که از کابینه خارج شده‌اید از مجموعه دولت هم چیزی به دل نگرفته‌اید؟

تا آنجایی که وظیفه داریم باید حرف خودمان را بزنیم، پیگیری و دنبال کنیم و نظرات کارشناسی خود را بدهیم ولی اگر به نتیجه نرسید نباید دیگر خودمان را مقصر بدانیم.

*حضور شما در کابینه یک نقطه امیدی به عنوان یک وزیر پرقدرت صاحب‌نفوذ و تأثیر‌گذار در اقتصاد بود اما به مرور شما با برخی اعضا یکسری اختلافاتی پیدا کردید که حتی آن افراد هم ماندگار نشدند.

قبل از شما عضوی از انجمن صنفی کارخانجات قند وشکر اینجا بود. من می‌خواهم بگویم اگر به آن اعتراضات من اهمیت داده می‌شد الان تولید چغندر از 6 میلیون تن به یک میلیون و 800هزار تن در سال گذشته و امسال هم به همین میزان نمی‌رسید. یا شرایط این‌گونه نمی‌شد که کشاورزان به جای چغندر با توصیه وزارت جهاد کشاورزی سیب‌زمینی بکارند و خلاصه باز هم ضرر کنند و دولت خرید خودش را از سیب‌زمینی‌کارها انجام بدهد و آن وقت مجانی توزیع کند. خب همین سوبسید را به کارخانجات شکر می‌دادند آنگاه شکر ارزان‌تر به دست مصرف‌کنندگان می‌رسید.

*چرا در مجموعه دولت به دیدگاه‌های شما توجه نمی‌شد؟

حالا این دلیل نمی‌شود. به دلیل اینکه احساس می‌کردم برخی از وزارتخانه‌ها و بعضی از وزرا از زیرمجموعه استان‌ها و از مجموعه کل اداره مربوطه به وزارت نرسیده بودند. خلاصه یا از کلاس درس آمده بودند یا. . .

*پس سفرهای استانی برای افزایش اطلاعات اعضای کابینه زیاد تأثیر نداشت؟

حالا در عین حال به این قصه کاری ندارم. الان ضررهای آن را مملکت در واردات بی‌رویه شکر یا بعضی از محصولات دیگر می‌بیند. یا اتفاقاً امروز در شبکه خبر گزارشی در مورد واردات بی‌رویه پوشاک چینی دیدم. همه اعتراضات من همین بود. یا در مورد سیستم بانکی وقتی سیاست انقباضی اتفاق می‌افتد و تولید به رکود کشیده می‌شود. الان رکود مسکن وارداتی نیست بلکه مربوط به نوع سیاست‌های اعمال شده در بخش مسکن است.

 

*چرا شخص آقای احمدی‌نژاد نمی‌توانست به این جمع‌بندی که شما می‌فرمایید، برسد؟

حالا دیگر من در عین حال می‌خواهم بگویم اگر شما می‌گویید چرا اعتراضاتت را دنبال می‌کردی به این دلیل بود.

*نه، من می‌گویم چرا این اعتراض‌ها در روند کار دولت تأثیرگذار نبود؟

شاید اولویت‌های دیگری برای آنها مهم بود.

*البته تغییری مثلاً در بانک مرکزی هم آنچنان روند مورد اعتراض شما را تغییر نداد. ما دیدیم که با رفتن آقای طهماسب مظاهری باز هم در قفل واگذاری تسهیلات آنچنان تغییری ایجاد نشد.

من همان موقع گفتم اگر این کاری که آقای مظاهری در حال انجام دادنش است، انجام بدهد تیر خلاص به تولید است. به یاد دارم که خیلی از دوستان هم این را تیتر کرده بودند و یا حتی در مصاحبه‌ای دیگر گفتم اگر این کار انجام بگیرد، حداقل دو تا سه سال نیاز است که این کار اصلاح بشود. شما وقتی 13هزار میلیارد تومان چک‌پول‌ها را در یک مدت زمان کوتاه دو ماهه از بازار جمع کردی و به جای آن بانک‌ها را مجبور کردی پول بدهند تا چک‌پول ایران‌چک از بانک مرکزی دریافت کنند، شما دیگر خود به خود منابع نداری و یا در مورد اینکه سیاستی اتخاذ کنی که هرکس که می‌خواهد وام بالای یک یا پنج میلیارد تومان بگیرد باید توسط بانک مرکزی تأیید شود، طبیعتاً دیگر آن کسی که10هزار میلیارد تومان به بانک بدهکار بود بدهی‌اش را پرداخت نمی‌کند، چون نمی‌تواند بعد از این دوباره وامی دریافت کند. هم‌اکنون 11 هزار میلیارد تومان تا 13 هزار میلیارد تومان بدهی به بانک‌ها به 40 هزار میلیارد تومان رسیده است.

*آقای جهرمی، یعنی شما به لحاظ اقتصادی طرفدار این دیدگاه هستید که تورم اقتصاد ایران، تورم طرف عرضه است؟

ما خیلی از کشورها را داریم که نقدینگی آنها بیش از تولید ناخالص ملی است اما تورم آنها یکی دو درصد است. ما هنوز نقدینگی‌مان به تولید ناخالص ملی‌مان نرسیده است. مگر غیر از این است؟ اما چرا تورم داریم؟ به دو دلیل. یکی دلیل جدی این است که دولت ما و بودجه کشور ما وابسته به نفت است و هر سال پایه پولی به دلیل نیازهای دولت به ارز نقدی و خرید بانک مرکزی از این ارز و چاپ شدن پول افزایش پیدا می‌کند و مهم‌تر از بخش اول مدیریت نقدینگی است. اینکه نقدینگی کجا بنشیند.

 اگر نقدینگی به تولید بیاید و تولید ملی افزایش پیدا و تولید ثروت کند و مالیات بر ثروت و بر درآمد افزایش پیدا کند این بهتر است یا اینکه این پول به هردلالی داده شود که این دلال خودش کالا تولید نمی‌کند بلکه کالا را در بازار گران‌تر می‌کند. یکی از این کارهایی که در بازار مجازی دنبال می‌کنیم همین است که واسطه‌های اضافی حذف شوند.

*فکر می‌کنید در این شرایط دولت خودش باید نقدینگی را مدیریت کند یا اینکه با اصلاحات اقتصادی مدیریت غیرمستقیم نقدینگی را فراهم کند؟

از جمله وظایف مهم بانک مرکزی همین است. نباید تنها به عنوان‌های مطرح در هفت بند طرح تحول بسنده کرد بلکه باید اجرا کرد. ظرفیت اقتصاد موجودمان است که مالیات چیزی دو برابر و نیم بیشتر باید دریافت شود. ولی از چه کسی باید دریافت کنیم. از کارگر و کارمند حقوق‌بگیر ثابت دریافت کنیم یا از شرکت‌های تولیدی که خرید و فروش و مجموعه‌ای حساب و کتاب آنها در یک دفتر رسمی مشخص است. مجموعه دلال‌ها و کسانی که در بازار بیشترین سود را می‌برند و حتی مکانی را هم ندارند که بتوان آنها را پیدا کرد، در این سیستم‌ها گم هستند.

*مسئله این است که مقاومت‌هایی که در مقابل اصلاحات دولت‌ها انجام می‌شود، این مسئله را به تأخیر می‌اندازد.

یک موقعی قانون مالیات کشور این بود که 50 درصد را مالیات می‌گرفتند اما آن 50 درصد را در زمانی 25 درصد که کردند مالیات کم نشد بلکه بیشتر هم توانستند بگیرند. در همان موقع هم فرار مالیاتی داشتیم. من اعتقاد دارم که در بخش تولید و تولید ثروت و مجموعه کسانی که در بحث اشتغال و توسعه اشتغال کار می‌کنند باید یک تشویق‌های مالیاتی برایشان پیش‌بینی کنند، مثل همان تشویق مالیات بر صادرات غیرنفتی. هرکس که طرح توسعه می‌دهد و اشتغال بیشتری تولید می‌کند مالیات کمتری بدهد. این باعث می‌شود که هم اشتغال فراهم شود و هم در عمل بعداً مالیات بیشتری بدهند. ما باید راهکارهایی را پیدا کنیم که آن کسی که تولید‌کننده اصلی است انگیزه مالیات‌دهی‌شان از طریق توسعه بیشترشان، بیشتر شود. این اصلاح قانون می‌خواهد. حالا شما ببینید حتی در مالیات بر ارزش افزوده تولید را گرفتند و آن توزیع و دلالی را نگرفتند.

*مسئله همین است، تا یک اعتراض در برابر اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده شد، دولت سریع عقب نشست. چرا باید این‌گونه باشد؟

به همین خاطر است که معتقدید اعتصاب باید در ایران قانونی باشد؟ (با خنده)

*علت عقب‌نشینی دولت چیست؟

دیگر بس است. من مصاحبه نمی‌خواستم بکنم، اما ضبط صوت را اینجا گذاشتید من هم هیچی به شما نگفتم.

*ولی هنوز چند سؤال ما باقی مانده است. یکی بحث اجلاس امسال سازمان بین‌المللی کار است که بعد از 36 سال ریاست آن را به ایران سپرده بودند اما ایران انصراف داد. این موضوع هم حرف‌های زیادی داشت.

مثلاً چه حرف‌هایی؟

*مثلاً یکی از علت‌هایی که مطرح می‌شد، سخنرانی رئیس‌جمهور در اجلاس دوربان بود.

ما که امسال اصلاً نرفتیم. دلایل مختلفی داشت. یک دلیل این بود که حتماً وزیر کار باید می‌رفت و آن ایام، ایامی بود که انتخابات برگزار می‌شد. احساس می‌کردم حضور بنده در اجلاس سازمان بین‌المللی کار که شش ماه بعدش هم نمی‌خواستم وزیرکار بمانم ضرورت ندارد. البته آن موقع دیگر مشخص شده بود که ما دیگر ریاست اجلاس را نداریم.

*شما دوست نداشتید وزیر کار شوید یا اینکه در کابینه بمانید؟ یعنی مثلاً اگر پیشنهاد می‌دادند که وزیر کشور شوید با دولت همکاری می‌کردید؟

حالا بماند.

*این یعنی احتمال دارد در وزارتخانه‌هایی که باقی مانده‌اند شما را معرفی کنند.

خیر. نه.

*آخر شما دو موضع کاملاً متفاوت در ماه‌های اخیر داشتید. ابتدا اعلام کردید که من دیگر در کابینه دولت نمی‌مانم و بعد در کمتر از چند هفته موضع عوض شد، عنوان کردید هرجا بشود خدمت می‌کنم.

من گفتم وزیر بودن فقط خدمت نیست. کسی که می‌تواند خدمت کند، فرقی نمی‌کند چه بتواند وزیر شود و چه نشود.

*الان شما دیگر دوست ندارید آدم سیاسی باشید یا اینکه دوست ندارید در کابینه دولت باشید؟

من از اول جهرمی بودم، هنوز هم همان جهرمی هستم.

*در این NGO کار سیاسی هم می‌کنید؟

من آدمی هستم که از 21 سالگی در کار اجرا بودم و در پست‌های مختلف و گوناگون که ملت می‌دانند کار می‌کردم.

*الان اگر اول دولت نهم بود باز هم این پیشنهاد را می‌پذیرفتید؟

مگر نپذیرفتم.

*البته شروطی داشتید و وعده‌هایی هم از رئیس‌جمهور گرفته بودید.

من بدون شرط نرفتم. من دنبال این نیستم که با هر نوع کاری وزیر شوم. وزیر شدن و پست و مسئولیت گرفتن اگر هدف کارکردن باشد آن موقع کار با طمأنینه پیش می‌رود. یعنی بفهمد که می‌خواهد برود، بفهمد که برای چه می‌خواهد برود و هدفش چیست و آیا با همین چارت و این سازمان و مسئولیت‌های آن می‌تواند به مأموریت‌ها و هدف‌هایش برسد. باید یک شرایطی داشته باشد. من وقتی به وزارت کار آمدم شرایط داشتم.

*محقق نشدند؟

محقق نشدند.

*برای همین در دولت نماندید؟

حالا!

*یکی از این شرط‌ها ادغام وزارتخانه‌های دیگر در وزارت کار بود؟

نه، بحث من ادغام نبود. بحث اصلی من این بود که سازمان تأمین اجتماعی بازوی اصلی وزارت کار بوده و باید باشد. من کاری نداشتم که وزارت رفاه می‌خواهد بماند یا نماند. من اصلاً تکیه هم بر این نداشتم که همه وزارت رفاه باید در وزارت کار و امور اجتماعی ادغام شود. شرط اول من این بود که سازمان تأمین اجتماعی باید به بدنه اصلی خودش ملحق شود.

*حالا از قول شما گفته‌اند که آقای جهرمی گفته که وزارت کار برای من کوچک است، باید بزرگش کنید و بعد هم که می‌خواهم وزیر کشور شوم.

این هم از همان شایعاتی است که این خبرنگارها به وجود می‌آورند (با خنده). نه این‌گونه نیست.

*چون می‌خواستید وزارت تعاون هم  که به وزارت کار ملحق شود؟

من وزارت تعاون را به عنوان یک شرط اعلام نکردم. بلکه به عنوان اینکه مجموعاً وزارت تعاون هم همان وظیفه اشتغال را می‌خواهد دنبال کند اینها با هم هماهنگ شوند را مطرح کردم حالا یا این در وزارت کار ادغام شود و یا اینکه یک هماهنگی بین این دو وزارتخانه ایجاد شود. البته شرایط دیگری هم بود.

*یعنی فکر می‌کنید با مهیا شدن این شرایط، وزارت کار می‌تواند نقش اصلی خودش را در اشتغال و روابط کار ایفا کند؟

اگر تأمین اجتماعی با وزارت کار هماهنگ و هم‌سو باشد اینها وظایف خود را می‌دانند. تأمین اجتماعی چند مدیر عوض کرد. آقای مددی بود که تقریباً در مورد بیمه بیکاری قراردادهای موقت را با او حل کردیم. قبلش حل نشده بود و احساس می‌کردم بعد آن هم نمی‌تواند حل شود. اما اگر این سازمان زیرمجموعه وزارت کار بود شاید قبل از ما هم این مسائل حل می‌شد. یعنی در دولت‌های گذشته هم به این نتیجه رسیده بودند که بالاخره قراردادهای موقت هر روز رشد می‌کند و باید بیمه بیکاری هم برای آنها پیش‌بینی کرد. اینها هماهنگی می‌خواهد. اگر هماهنگی با سیاست‌های وزارت کار همگون شود خب کار بهتر پیش می‌رود اما کار سختی است.

*این تجربه را در اختیار آقای شیخ‌الاسلامی قرار داده‌اید؟

دیگر حالا. انشاءالله بتوانند موفق باشند.

*البته دیدگاه او با شما خیلی متفاوت است. شما تکیه بر این داشتید که متولی اصلی اشتغال کشور وزارت کار است اما برنامه‌ها و سخنان وزیر کار جدید نشان می‌دهد آقای شیخ‌الاسلامی به این موضوع اعتقاد ندارد.

این را باید از خودشان بپرسید. اما بالاخره در کشور یک جا باید متولی اصلی اشتغال شود. یا باید شخص رئیس‌جمهور متولی اصلی اشتغال باشد و یا در وزارت کار باید دنبال شود.

*شروط دیگرتان برای وزارت کار چه بود؟

انشاءالله برای یک وقت دیگر. . .

*بعد از مراسم توزیع دیگر آقای احمدی‌نژاد با شما تماسی نداشتند؟

نخیر. در این فاصله که من در خدمت شما هستم ما هیچ تماسی با هم نداشتیم.

منبع : خبر آن لاین

دسته ها : خبر - اقتصادی - سیاسی
شنبه یازدهم 7 1388

عکس:مسافر بیشتر باطراحی‌صندلی جدید

یک شرکت هواپیمایی ایرلندی، به منظور صرفه جویی در فضای داخلی هواپیما و سوار کردن مسافر بیشتر، دست به ابتکار جدیدی زده است.

به گزارش آینده به نقل از " ایرانتو"، شرکت Ryanair نوعی صندلی ایستاده  طراحی کرده است که مسافران مسیرهای کوتاه می توانند با تکیه دادن بر آنها در هواپیما جای گیرند. این کار باعث افزایش ظرفیت هواپیما و کمتر شدن قیمت بلیط می شود. در آخرین نظرسنجی بعمل آمده در همین رابطه ، دو سوم شرکت کنندگان گفته بودند، حاضرند در یک پرواز یک ساعته سر پا بایستند اگر بلیط رایگان به آنها تعلق گیرد! 42 درصد هم حاضر بودند با نصف قیمت سرپا بایستند.

هم اکنون بسیاری از مسافران اتوبوس و مترو در اروپا، مسیر یک ساعته را بصورت سرپا طی می‌کنند.

منبع : آینده

دسته ها : خبر - اقتصادی
جمعه بیست و هفتم 6 1388
بیداد گرانی و دیواربلند حاشای مقامات
"ماه رمضان امسال گرانی نداریم و لذا نیازی به توزیع بن ویژه ماه رمضان نیست".

معاون وزیر بازرگانی در توسعه بازرگانی داخلی این‌گونه به مردم اطمینان خاطر داد که از بابت سفره‌های خود در ماه مبارک رمضان نگرانی نداشته باشند. این مقام مسوول اعتقاد داشت که اقدامات دولت نهم در سال‌های اخیر و همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان در کنترل و نظارت بر قیمت‌ها بی‌سابقه بوده و به جز توزیع مواد پروتئینی همچون گوشت و مرغ، سایر کالاها با قیمت مناسب عرضه شده است.

رسانه دولتی منتشر کننده این خبر نیز با خوشحالی در ادامه این گفت‌وگو آورد که دولت در سال 1387 در ماه مبارک رمضان اقدام به توزیع بن ویژه این ماه شامل مواد پروتئینی، عدس، لوبیا و شکر در میان حقوق‌بگیران و کارگران کرد.

بیماری فراموشی همه گیر شده است
سال 87 رئیس دولت نهم از توزیع ارزاق عمومی بین تمامی حقوق بگیران جامعه خبر داد ولی این وعده حداقل برای جامعه کارگری هیچ‌گاه محقق نشد، به‌گونه‌ای که این موضوع حتی در مجلس هم مورد بحث قرار گرفت ولی کارگران هیچ سهمی از ارزاق توزیع شده نیافتند و تنها قسمت این جامعه از ارزاق توزیع شده، منت‌هایی بود که بعدها بر سر آنها گذاشته شد. از این رو انتشار چنین اخباری ناشی از فراموشی سریع در برخی محافل نسبت به رویدادهای گذشته است.

میوه و سبزی جزء سایر کالاها نیست
همچنین نگاهی به سخنان معاون وزیر بازرگانی نشان می‌دهد که میوه جزء اقلام مورد محاسبه وی در سفره اقشار کم‌درآمد، محلی از اعراب ندارد، چون وی در حالی از عرضه مناسب سایر کالاها خبر می‌دهد که قیمت میوه‌های مختلف، بنا بر آمار اعلامی بانک مرکزی بین 23 تا 157 درصد افزایش را تجربه کرده است.

بنا به گزارش‌های رسمی بانک مرکزی که در سایت این نهاد قدرتمند مالی موجود است، زردآلو پیشتاز افزایش قیمت بین میوه‌های مختلف محسوب می‌شود. قیمت هر کیلو زردآلو از چهارم مرداد ماه سال 87 تا دوم مرداد ماه سال 88، از 11450 ریال به 29470 ریال رسیده که رشدی معادل 38/157 درصد را نشان می‌دهد. در همین بازه زمانی نیز طالبی که سال 87 با قیمت هر کیلو 4400 ریال به مردم عرضه می‌شد در مرداد سال‌جاری با قیمت کیلویی 5420 ریال به مردم عرضه شده است که از همین رو، با 18/23 درصد افزایش قیمت، کمترین رشد بین میوه‌ها را به خود اختصاص داده است.

آمار بانک مرکزی نشان می‌دهد که سیب گلاب، آلو، گلابی، شلیل و شبرنگ و هلو به ترتیب با 9/95، 7/100، 140، 5/123 و 133 درصد افزایش قیمت نسبت به سال گذشته، جزء میوه‌هایی محسوب می‌شوند که مردم امسال مجبورند آنها را با قیمت‌هایی بیشتر از دو برابر قیمت سال گذشته آنها تهیه کنند.

انگور با 51 درصد، خربزه با 60 درصد و هندوانه با 64 درصد افزایش قیمت، جزء کالاهایی محسوب می‌شوند که باید برای تهیه آنها بیش از 5/1 برابر سال گذشته هزینه شود و پرتغال با 28 درصد و گیلاس با 39 درصد جزء میوه‌هایی محسوب می‌شوند که تقریباً با نرخ تورم 26 درصدی کشورمان در سال گذشته هماهنگ حرکت کرده‌اند.

در گروه سبزی‌های تازه هم جز گوجه فرنگی که به دلیل مشکلات سال گذشته، امسال با کاهش قیمت مواجه شده است، سایر محصولات این بخش نیز افزایش قیمت‌هایی بین 5 تا 45 درصد را تجربه کرده‌اند.
در این بخش، لوبیا سبز با 45 درصد رشد بیشترین جهش قیمتی را شاهد بوده و کدو سبز با 11/5 درصد افزایش، کمترین رشد قیمتی را داشته است.

در این گروه خیار حدوداً 34 درصد، بادنجان 33 درصد، سیب زمینی 26 درصد، پیاز 6/42 درصد و سبزی‌های برگی 8 درصد رشد قیمت نسبت به مرداد ماه سال 87 را تجربه کرده‌اند.
لبنیات از قافله تورم جا ماند
لبنیات در جداول بانک مرکزی جزء معدود گروه‌هایی است که از قافله تورم کشور جا مانده است. در این گروه کره پاستوریزه تنها کالایی است که با کاهش 19 درصدی قیمت روبرو شده است و در مقابل، ماست غیرپاستوریزه و پاستوریزه و پنیر پاستوریزه حدود 10 درصد رشد قیمت، پنیر غیرپاستوریزه 15/32 درصد و شیر استریلیزه 11/11 درصد رشد را تجربه کرده است.

مفهوم قیمت مناسب چیست؟
در گزارش‌های بانک مرکزی مربوط به دوم مرداد ماه سال‌جاری، نرخ 44 کالای خوراکی مورد نیاز مردم تصویر شده است که عبارتند از: ماست غیرپاستوریزه، ماست پاستوریزه، پنیر غیرپاستوریزه، پنیر پاستوریزه، کره، شیر، تخم‌مرغ، برنج وارداتی غیرتایلندی، برنج داخله درجه یک و دو، نخود، لپه نخود، عدس، لوبیا چیتی، سفید و قرمز، سیب، پرتغال، زردآلو، آلو، گلابی، شلیل و شبرنگ، گیلاس، هلو، انگور، طالبی، خربزه، هندوانه، خیار، گوجه‌فرنگی، بادنجان، کدو سبز، سیب‌زمینی، پیاز، لوبیا سبز، سبزی‌های برگی، گوشت گوسفند با استخوان، گوشت گاو و گوساله، گوشت مرغ، قند، شکر، چای خارجی و روغن نباتی جامد و مایع.

جمع قیمت هر کیلو از هر کدام از این کالاها با توجه به قیمت‌های اعلامی از سوی بانک مرکزی برابر با رقم 1 میلیون و 38 هزار و 311 ریال است. در صورتی‌که ما نیاز هر خانواده 4 نفره (کوچک‌تر از خانوار متوسط ایرانی که 5 نفره است)، را روزانه به ازای هر نفر یک قرص نان با قیمت متوسط یک هزار ریال در نظر بگیریم، هزینه نان این خانوار رقمی برابر با 120 هزار ریال در ماه خواهد بود. اگر اجاره بهای این خانوار در شهرهای بزرگ را حدود 1 میلیون ریال (مسلماً در شهرهای بزرگی چون تهران این رقم بالاتر است) در نظر بگیریم و این رقم را با احتساب هزینه‌های دیگر شهرنشینی مثل حمل و نقل، قبوض آب، برق، گاز و تلفن به 1 میلیون و 500 هزار ریال افزایش دهیم، به این نتیجه خواهیم رسید که برای کارگری با حداقل دستمزد ماهانه 2 میلیون و 630 هزار ریال درآمد، تنها رقمی نزدیک به 1 میلیون و 130 هزار ریال برای هزینه‌های پوشاک و خوراک باقی می‌ماند. جمع اقلام بالا با احتساب نان، حدود 1 میلیون و 158 هزار و 311 ریال است؛ یعنی یک خانوار کارگری ساکن در شهرهای کشور، نه فقط درآمدی برای پوشاک، درمان، بهداشت و تفریح نخواهند داشت، بلکه از عهده تهیه ماهانه یک کیلو از هر کدام از اقلام فوق نیز بر نخواهند آمد و این در حالی‌است که مسوولان ما بر مناسب بودن قیمت کالاهای مصرفی مردم تاکید دارند.

عمق فاجعه هنوز هم برای برخی ناپیداست
در 44 قلم از کالاهای اعلامی توسط بانک مرکزی، 12 کالا به میوه و 8 قلم به سبزی‌ها اختصاص دارد. ناگفته پیداست که یک کیلو از اقلام فوق برای یک خانوار 4 نفره، نه تنها برای مصرف یک ماه کافی نیست، بلکه به مصرف یک هفتگی خانوار متوسط هم نخواهد رسید.

واضح است که 2 کیلو برنج، پنیر، ماست، گوشت قرمز و روغن و 1 کیلو کره، شیر، گوشت سفید، تخم مرغ، قند و شکر نیز جوابگوی نیازهای خانوار ایرانی با 4 نفر نخواهد بود و تنها شاید 1 کیلو از حبوبات برای مصرف این خانوار کافی باشد. لذا این سوال بی‌پاسخ باقی می‌ماند که چگونه با این شرایط سخت، برخی از مسوولان همچنان بر این نکته تاکید دارند که مردم نباید نسبت به افزایش قیمت‌ها نگران باشند و به‌راستی این عده از مسوولان، چه زمانی به عمق فاجعه معیشتی مردم و به‌خصوص قشر حقوق‌بگیر در کشور پی خواهند برد؟
منبع : آینده
دوشنبه بیست و ششم 5 1388
دکتر رضایی در نشست با اقتصاددانان؛
مشکلات اقتصادی، نتیجه اشتباهات زنجیره‌ای در سیاست است
این استاد دانشگاه گفت:درآمدهای نفتی نسبت به مقدار پیش‌بینی شده در بودجه سال 1388 بالاتر رفته است ولی متأسفانه با کسری بودجه عظیمی نیز روبرو هستیم. از طرفی، دولت به دنبال راههای تأمین کسری بودجه است و زمزمه ارائه متمم بودجه به گوش می‌رسد. متمم بودجه و کاهش اعتبارات عمرانی، شرایط رکود را تشدید خواهد کرد و..
سرویس اقتصادی "تابناک"ـ تمامی نخبگان جلسه از تأثیر منفی حوادث سیاسی بر اقتصاد کشور سخن به میان آوردند. باید به‌طور دقیق و با آمار و ارقام ببینیم در چند ماه اخیر چقدر پس‌انداز ملی کاهش یافته، چقدر فرار سرمایه بوده، چقدر رشد اقتصادی پایین آمده ومسائلی از این دست، این وقایع آثار جدی بر اقتصاد دارد و هر چه ادامه یابد خسارات بیشتر خواهد شد.

به گزارش خبرنگار "تابناک"،دکتر محسن رضایی که در میان اعضای هیات علمی کمیسیون اقتصادکلان، بازرگانی و اداری دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام ،سخن می گفت با بیان مطالب بالا افزود: برای بهبود وضع اقتصاد باید بستر آن درست شود. مسایل اجتماعی و سیاسی با مسایل اقتصادی ارتباط تنگاتنگ دارند. باید بحث‌های عمیقی روی این مسایل صورت پذیرد. باید از حوادث تاریخی درس بگیریم. اگر از حوادث تاریخی درس بگیریم می‌توانیم برخی از این خسارات را ترمیم کنیم.

دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه تاکید کرد: ما با اشتباهات زنجیره‌ای مواجه می‌شویم که ریشه در اختلافات سیاسی دارد. برای بهبود مشکلات فعلی باید مسئله را از نقطه شروع مشکلات که همان اختلافات سیاسی است، حل کنیم. ما باید ضعف مدیریت در فعالان سیاسی کشور را درست تحلیل کنیم. جلوگیری از تداوم حوادث اخیر ضروری است و باید به سمت ایجاد فضای اعتماد حرکت کنیم.

در ادامه این جلسه اقتصاددانان و اساتید حاضر در جلسه، مهمترین مشکل فعلی را به وجود آمدن فضای عدم اطمینان و کاهش سرمایه اجتماعی به ویژه بعد از برگزاری انتخابات، ذکر کردند که بر اقتصاد ایران هم از بعد داخلی و هم از بعد خارجی تأثیرگذار بوده است.

در همین باره، دکتر جمشید پژویان با بیان این مطلب که در حال حاضر کشورهای غربی در صدد فلج کردن اقتصاد ایران هستند گفت: در حال حاضر با توجه به حوادث بعداز انتخابات، متأسفانه فضای مناسبی برای کشورهای بیگانه فراهم شده تا اقتصاد کشورمان را تحت فشار قرار دهند. وی ادامه داد: در حال حاضر باید بصورت جدی توجه خود را به مسائل اقتصادی معطوف سازیم و امنیت اقتصادی را در کشور بوجود آوریم زیرا امنیت جامعه از امنیت اقتصادی نشأت می گیرد.

این استاد دانشگاه افزود: ما تنها به متغیرهای کلان اقتصادی نگاه می‌کنیم در حالی که مشکل ما ساختاری است و بنابراین فقط ابزار سیاست‌های خُرد اقتصادی است که می‌تواند با افزایش کارآیی و حذف ناکارآمدی‌ها به حرکت اقتصاد کمک کند. حل این مشکل باید به شکل یک بسته سیاستی باشد.

دکتر مسعود درخشان از صاحبنظران اقتصادی نیز با تاکید بر موضوع اصلاح الگوی مصرف گفت : سال 88، سال اصلاح الگوی مصرف است. اما هم اکنون، به تنها مسئله‌ای که پرداخته نمی‌شود، همین موضوع است. بعد از نام گذاری سال 88 توسط مقام معظم رهبری به نام «سال اصلاح الگوی مصرف»، من بارها گفته‌ام که امسال، سال اقتصاد و اقتصاددانان است، اما کمتر کسی به این مسئله بسیار مهم توجه می کند.

استاد دانشگاه علامه طباطبایی در ادامه افزود: عدم اطمینان در مورد همه ابعاد اقتصادی همچون بخش مسکن ظاهر شده است. آثار رکود در بخش مسکن به همه جا سرایت کرده است. سرمایه گذاران منتظر آینده اقتصاد هستند تا با مشاهده اطلاعات امیدوار کننده، به فعالیت بپردازند. از سویی، دشمنان نیز به دنبال تحریم اقتصاد ایران هستند و این مسئله موجب نگرانی زیادی است.

دکتر اکبر کمیجانی نیز با اشاره به این که در مورد وضعیت بازار نفت همواره نگرانی وجود داشته است، گفت: چه دولت فعلی و چه هر دولت دیگری که بر سر کار می آمد، شرایط سختی برای اقتصاد ایران در سال 88 و حتی سالهای بعدی، قابل پیش بینی بوده و هست.

این استاد دانشگاه تهران افزود: درآمدهای نفتی نسبت به مقدار پیش‌بینی شده در بودجه سال 1388 بالاتر رفته است ولی متأسفانه با کسری بودجه عظیمی نیز روبرو هستیم. از طرفی، دولت به دنبال راههای تأمین کسری بودجه است و زمزمه ارائه متمم بودجه به گوش می‌رسد. متمم بودجه و کاهش اعتبارات عمرانی، شرایط رکود را تشدید خواهد کرد و فعالیتهای اقتصادی را مختل خواهد کرد.
دکتر کمیجانی با بیان این مطلب که در ماه‌های اخیر، تعداد زیادی از بنگاههای اقتصادی دچار کمبود یا عدم نقدینگی شده اند، گفت: دولت تصمیم گرفته است که مطالبات سیستم بانکی به تعویق بیفتد و این در حالی صورت می‌پذیرد که مقدار مطالبات سیستم بانکی در حال افزایش است. این موضوع، قدرت اعطای تسهیلات توسط بانکها را بسیار کاهش داده است.
این استاد دانشگاه با تأکید بر برنامه پنجم توسعه، افزود: هم اکنون در اواسط سال پایانی برنامه چهارم توسعه هستیم و برنامه پنجم از سال 89 آغاز خواهد شد. به‌نظر می‌رسد به جز تدوین سیاست‌های کلی توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام، در زمینه تدوین برنامه پنجم توسعه حرکت جدی صورت نگرفته است. سرعت بخشیدن به تدوین برنامه پنجم توسعه لازم و ضروری است. زیرا بودجه سال 89 نیز باید بر اساس این برنامه تدوین گردد.
دکتر مهدوی،از دیگر صاحبنطران حاضر در این جلسه نیز گفت: یکی از مهمترین سرمایه های یک کشور، سرمایه اجتماعی است و این سرمایه بر فعالیت های اقتصادی نیز آثار فراوانی دارد. در شرایط فعلی، به نظر می‌رسد سرمایه اجتماعی کاهش چشمگیری داشته است.
در ادامه جلسه، دکتر موسی غنی‌نژاد از صاحبنظران اقتصادی به موضوع ریسک پذیری در شرایط اقتصادی کنونی پرداخت و گفت: در اوضاع فعلی، ریسک سرمایه‌گذاری در کشور بسیار بالا رفته و سرمایه‌گذاران تمایلی برای سرمایه‌گذاری ندارند. بخش خصوصی نیز با مشکلات فراوانی روبروست. بسیاری از بنگاههای بخش خصوصی، تأکید کرده اند که معاملات را تنها بصورت نقدی انجام می دهند.
دکتر طیب نیا دیگر اقتصاددان شرکت کننده در این جلسه نیز با تأکید بر مشکل عدم اعتماد کنونی، گفت: توجه کارشناسی به مسائل کشور به ویژه مباحث اقتصادی، بسیار کمرنگ شده و جایگاه کارشناسان در مسائل کشور معلوم نیست.

گفتنی است؛ در این جلسه که با هدف بررسی مشکلات و معضلات کنونی اقتصاد ایران تشکیل شده بود،اساتید و صاحبنظران مطرح اقتصادی و برخی از مسئولین دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام چون ،دکتر محسن رضایی، دکتر جمشید پژویان، دکتر اکبر کمیجانی، دکتر علی طیب نیا، دکتر مسعود درخشان، دکتر ابوالقاسم مهدوی، دکتر موسی غنی نژاد، دکتر مجید قاسمی و دکتر رویا طباطبایی یزدی حضور داشتند ، مباحث راهبردی مهمی مطرح شد که می تواند برای شرایط کنونی اقتصادی کشورمان راهگشا باشد
منبع : تابناک
دسته ها : خبر - اقتصادی
جمعه نهم 5 1388
X